About

Ben Kimim

Bu sayfa, kelimelerin arkasındaki kadını, neden yazdığını ve MutedNotes’un sessiz ama inatçı nabzını anlatıyor.

A slim, cloth-bound journal in muted taupe lies open on a walnut desk, its cream pages filled with dense, flowing handwriting in two alternating inks, one deep black and one warm sepia, hinting at bilingual thoughts. A single dried hydrangea petal rests between the lines, slightly curled. In the background, out of focus, a ceramic mug of herbal tea and a softly glowing amber glass candle sit near a rain-streaked window. Overcast daylight filters through sheer curtains, casting a cool, diffused light and gentle shadows. Photographic realism, shot from a slightly elevated angle with a shallow depth of field, creating an intimate, reflective mood that suggests quiet, personal writing about life and womanhood without showing any people.
A neatly made bed with rumpled, stonewashed linen sheets in soft grey and a charcoal knitted throw draped asymmetrically across the foot, set in a small, minimalist bedroom. On the bedside table, a closed notebook with a satin ribbon bookmark rests beside a fountain pen and a small, half-empty glass of water catching the light. Pale morning sun filters through gauzy curtains, creating delicate, linear patterns on the fabric and wooden floor. Photographic realism with a calm, contemplative mood, captured at eye level from the doorway, using rule-of-thirds composition. The slight disarray of the bedding feels intimate yet sophisticated, evoking late-night reflections on vulnerability, identity, and the quiet strength found in solitude.

Ben ve MutedNotes

Kendimi her zaman iki uç arasında sıkışmış buldum: güçlü durmam gerektiği söylenen bir kadın ve içinden taşan kırılganlıklarıyla var olmak isteyen bir insan. MutedNotes tam da bu aralıktan doğdu. Sesini yükseltmek yerine, tonu kısılmış ama derinlikten ödün vermeyen cümleler kurmak istedim.

Bu sayfada okuyacaklarınız; teori değil, hayatın içinden küçük sahneler. Bir kavga sonrası odada kalan sessizlik, bir masada söylenmeyen sözler, sabaha karşı uyanıp “Ben gerçekten kimim?” diye sorduğum anlar… Güçlü görünme baskısıyla, incinme korkusuyla, “yeterince” olamama endişesiyle defalarca karşılaştım. Her seferinde fark ettim ki gerçek güç, o anların hiçbirini inkâr etmeden, olduğu gibi onlarla kalabilmekte saklı.

Kadın olmanın üzerimize yüklediği kalıpları hafifçe kenara çekip, onların arkasında kalan asıl hikâyelere bakmak istiyorum burada. Bazen Türkçe, bazen İngilizce; hangi dil hangimize daha çok nefes veriyorsa o dili seçerek… Ama her zaman aynı yerden: filtresiz, süslenmemiş, sakin ama dürüst bir yerden.

MutedNotes benim için bir sergi değil, bir günce; “kendimi toparladığım” bir vitrin değil, dağıldığımda da var olabildiğim bir alan. Eğer sen de kendi gücünle kırılganlığın arasında gidip gelirken yalnız hissettiğin anlar yaşıyorsan, umarım bu satırlarda kendine küçük yankılar bulursun. Çünkü bazı duygular fısıltıyla paylaşıldığında daha gerçek olur.

Küçük Notlar

Burada MutedNotes’la ilgili küçük notlara, sık sorulan sorulara ve başka mecralardaki izlerime dair bağlantılara yer vermek istiyorum. Burası, yazıların arasına sıkıştırmaya kıyamadığım ama yine de seninle paylaşmak istediğim her şey için esnek bir alan.

Yazılar hem Türkçe hem İngilizce yayımlanıyor; bazıları iki dilde aynı hikâyeyi anlatırken, bazıları sadece o dilin ritmine ait kalmayı seçiyor. Dil seçiminin de tıpkı duygular gibi tek bir kalıba girmesini istemiyorum. Okurken takıldığın, merak ettiğin ya da “Buna dair daha fazla yazar mısın?” dediğin bir şey olursa, not bırakabileceğin bir iletişim alanı da olacak.

Zamanla burada okuma önerileri, konuk olduğum programlar ya da başka platformlarda yer alan yazılarıma giden küçük yollar da bulabilirsin. MutedNotes tek bir sayfadan ibaret değil; yavaş yavaş, sessizce genişleyen bir alan. Bu bölüm de o alanın kenarına iliştirilmiş, “Bu da dursun, belki bir gün birine iyi gelir” dediğim notlar için.

A slim, cloth-bound journal in muted taupe lies open on a walnut desk, its cream pages filled with dense, flowing handwriting in two alternating inks, one deep black and one warm sepia, hinting at bilingual thoughts. A single dried hydrangea petal rests between the lines, slightly curled. In the background, out of focus, a ceramic mug of herbal tea and a softly glowing amber glass candle sit near a rain-streaked window. Overcast daylight filters through sheer curtains, casting a cool, diffused light and gentle shadows. Photographic realism, shot from a slightly elevated angle with a shallow depth of field, creating an intimate, reflective mood that suggests quiet, personal writing about life and womanhood without showing any people.